i need your love

Samantha’s PoV

                Dzisiejszy  dzień. Tak zdecydowanie najgorszy ze wszystkich. Pierwszy dzień nowego roku szkolnego.

-Sam, wstawaj. –budziła mnie mama

-Już. Zaraz. – byłam jak typowa nastolatka, która nie lubiła rano wstawać.  Po 15 minutach wygrzebałam się z łóżka.  Wyciągnęłam z szuflady bieliznę i poszłam pod prysznic.  Po trzydziestu minutach byłam wymalowana i gotowa do wyjścia. Miałam na sobie wytarte jeansy i moją ulubioną bluzkę.

-Sam pójdziesz z Victorią do szkoły

-Mamo… - nie oszukujmy się nigdy nie miałam z nią dobrych kontaktów.

-Samantha

-Dobra. Już dobra – wiedziałam, że lepiej nie wchodzić w dyskusje z moją mamą

Wyszłam z domu, a siostra wolnym krokiem ruszyła za mną

-Chodź bo się spóźnimy

-A wiesz, że dzisiaj jest mecz w szkole

-Nie, nie wiem – za każdym razem, gdy gdzieś z nią była poruszała temat Justina

-No i cała szkoła jest zwolniona z lekcji. Będziemy kibicować naszej drużynie

-Chyba Justinowi – zaśmiałam się cicho

-Nawet jeśli? Wszyscy wiemy, że jest najlepszy

-Wszyscy ? A Chris i reszta drużyny ? Bez nich by sobie nie radził

-Poradziłby sobie nawet sam

Zaśmiałam się , włożyłam słuchawki w uszy i nie kontynuowałam tej rozmowy.

Pod szkołą czekała na mnie Ginny. Jak zwykle uśmiechnięta.

-Hej  słońce – przytuliła mnie

-Hej. Co ty dzisiaj w tak dobrym humorze? –Byłam bardzo ciekawa

-Chris .. . – spojrzała na moją siostrę, a ta wiedziała, że ma odejść- Chris ma dla mnie jakąś niespodziankę

-To wy już?

-Tak . Wczoraj się pogodziliśmy

-Nie umiecie bez siebie żyć – zaśmiałam się i ruszyłyśmy w stronę sali gimnastycznej.

Na sam początek przemówił dyrektor. Jak zwykle nudna gadka. Później trener drużyny. Cały czas mówił o stypendium i Justinie. Ten chłopak jest wychwalany przez każdego.

Nie ma co ukrywać ten sport nie należy do moich ulubionych.   Pod koniec meczu chciałam wyjść . Ale nagle poczułam ból. Dostałam z piłki w głowę. Cała sala się śmiała. Wszyscy zawodnicy gratulowali Justinowi dobrego rzutu. Tylko Chris i Ginny zachowali się odpowiednio

Justin’s Pov

                Ten dzień miał być jednym z lepszych. Pierwszy mecz w tym sezonie. Wstałem rano bez żadnego problemu. Umyłem zęby . Ubrałem baggy i jakiś t-shirt .  Poprawiłem włosy. I  zszedłem na dół

-Justin, zjedz śniadanie –odezwała się mama

-Daj mi święty spokój –warknąłem

-Just… - nie zdążyła dokończyć. Wyszedłem i trzasnęłam drzwiami

-Siema stary – przywitał się Chris, który zawsze na mnie czekał

-No cześć

-O co ci znowu chodzi?

-Pogodziłeś się z tą całą Ginny czy jak jej tam – nie lubiłem jej

-Już nie raz o tym gadaliśmy tak? To, że ty nie masz stałej dziewczyny to nie mój problem.

-Ja mogę mieć każdą.

-Ale nie masz żadnej.

-Zamknij się.

-Widzisz trafiłem w twój czuły punkt

-Jutro jest impreza? Idziesz?

-Nie mogę

-A no tak zapomniałem Ginny…

-Możesz iść z nami. Będzie też Sam.

-Ten dziwoląg. Nie dziękuje – Nie była brzydka, ale nigdy za sobą nie przepadaliśmy. I nie chciałbym pokazywać się w jej towarzystwie

-Mógłbyś czasem pomyśleć zanim coś powiesz? – Chris był naprawdę wnerwiony

- Coś ci się nie podoba. Mówię co myślę

Przestaliśmy się kłócić, bo byliśmy już w szkole.  Od razu poszliśmy się szykować do meczu.

Zaczynało się jak zwykle gadaniem dyrektora i trenera.

 Pod koniec meczu zauważyłem, że jest duża różnica punktów i wygrywamy. Chciałem coś zrobić, żeby rozbawić publiczność. Spojrzałem na trybunę i zobaczyłem Sam, która właśnie wstała. Nie patrząc na nic rzuciłem w nią piłką. Wszyscy wybuchli śmiechem, a cała drużyna gratulowała mi dobrego rzutu